Από το 2005 μικρό πανηγύρι, ξωπάγκυρο το λέει ο λαός μας, τελείται και στο εξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα, με μεγάλη συμμετοχή προσκυνητών και επισκεπτών. Παράλληλα είναι και μια εκδήλωση-αντάμωμα των κατοίκων των όμορων δήμων που σιγά σιγά καθιερώνεται ως θεσμός.

 O Άγιος Παντελεήμονας ήταν ένας διακεκριμένος Γιατρός που υπηρετούσε στην αυλή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Η αποτελεσματικότητα της διάγνωσης και της θεραπείας για τους ασθενείς του επαυξήθηκε όταν κοντά στις Ιπποκρατικές και Ασκληπιακές γνώσεις του ασπάσθηκε το Χριστιανισμό. Αυτή η πίστη του κρατήθηκε μυστική αλλά πολύ γρήγορα έφτασε στα αυτιά του αυτοκράτορά του. Τον πίεσε με αρκετά μαρτύρια να αλλάξει πίστη αλλά ο Παντελεήμων δεν ενέδωσε και έτσι ο θηριώδης αυτοκράτωρ Διοκλητιανός κατέφυγε στον αποκεφαλισμό του Ιατρού (305μ.Χ.) των ανακτόρων που ήταν μόλις 30 ετών. Αυτή του η πράξη είχε φοβερό αντίκτυπο στα πέρατα της αυτοκρατορίας που εξηγέρθησαν όλοι οι κρυπτοχριστιανοί και τον ανάγκασαν να κτίσει περικαλλή ναό σαν προσκύνημα του Αγίου Παντελεήμονα. Αυτός ο ναός ήταν ο μεγαλύτερος στην Καππαδοκία και όταν αργότερα οι Τούρκοι κατέλαβαν την περιοχή και τον έκαψαν, αναγκάστηκαν να τον φτιάξουν από την αρχή κάτω από την οργή των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής. Τέλος, ο μεγαλύτερος ναός της χώρας μας είναι αφιερωμένος στον Αγ. Παντελεήμονα στην οδό Αχαρνών στην Αθήνα. Φαίνεται ότι το αίμα ενός νεαρού αθώου μάρτυρα και μάλιστα ιατρού που προσέφερε αθρόα τις ιαματικές και θεραπευτικές του ικανότητες στους ανθρώπους στο τέλος στρέφεται εναντίον των διωκτών του και το αποτέλεσμα είναι αντί να σβήσει η φλόγα της πίστεως, θεριεύει.